Stowarzyszenie Aktywność dla Rozwoju "ACROSS"

NASZE PROJEKTY I DZIAŁANIA

"Cudze chwalicie - swego nie znacie"

Projekt z warsztatów "Cudze chwalicie - swego nie znacie" - Grupa warsztatowa nauczyciele gimnazjum
- Projekt wymyślony przez nauczycieli z Krakowa i Zabierzowa
- Opracował i scalił w formę raportu - Tomasz Włoczkowski

Na początku pracy mieliśmy spośród wielu zaproponowanych na warsztatach możliwości wybrać najbardziej interesujące nas metody pracy z młodzieżą, dobrane pod względem atrakcyjności dla uczniów, ale też zainteresowań poszczególnych nauczycieli.

W naszej grupie pojawiły się tematy: "konkurs fotograficzny", "biesiada poetycka" i "spotkanie ze znanymi w okolicy ludźmi". Zadaniem warsztatowym było połączenie wspólnych aktywności w jeden projekt, możliwy do realizacji w ramach programu "Cudze chwalicie...".

Nasza grupa wyszła od pomysłu konkursu fotograficznego, rozumianego jednak inaczej niż w standartowych warunkach szkoły. Fotografie miały stać się nie wynikiem, lecz narzędziem poznawania okolicznych terenów, zapoznawania młodzieży z własną okolicą oraz możliwością poznania nowego regionu przez uczniów przyjezdnych.

Projektem naszym stała się gra terenowa polegająca na znajdywaniu przez uczniów miejsc znajdujących się w okolicy, z przygotowanych wcześniej fotografii przedstawiających jedynie ich detale. Jako narzędzie edukacyjne pozwala to nauczycielowi zwrócić uwagę młodzieży na zabytki, ważne miejsca i postaci. To, co szczególnie cenne to poznanie umiejętności skutecznego patrzenia na otaczający świat, zapoznanie z architekturą, historią sztuki czy literatury.

Rozwijając narzędzie poszukiwania doszliśmy do wniosku, że dla młodzieży równie wielką atrakcją jak poszukiwanie będzie samodzielne stworzenie gry, gdzie to oni będą decydowali, co ich zdaniem zasługuje na uwzględnienie i wyróżnienie, jakie rodzaje wyzwań będą ich zdaniem najbardziej udane. Poszerza to możliwości projektu o zadania wykraczające poza możliwości samej fotografii. Zadania mogą być pisane kodem, wymagać użycia rozmaitych umiejętności językowych czy matematycznych, mogą wymagać integracji z mieszkańcami okolicy (np: ochotniczą strażą pożarną, lokalnym zakładem przemysłowym czy kołem gospodyń wiejskich - możliwości są nieograniczone). Takie potraktowanie tematu daje możliwość rozwinięcia we wspólnym projekcie aktywności "spotkania ze znanymi w okolicy ludźmi".

Wysłanie młodzieży w teren, a przez to danie im możliwości samodzielnego przygotowania poszczególnych etapów sprawi, że sami z siebie zaczną poszukiwać informacji, będą starać się skomplikować wyzwania, tak by w przyszłości rozwiązujący ich zagadki mieli jak najwięcej problemów. Rywalizacja jest czymś, co młodzież mobilizuje do większego wysiłku i pracy.

Po przygotowaniu poszczególnych etapów całość pierwszej części projektu zostanie wdrożona w symulacji gry terenowej - przeprowadzeniu jej wobec innej klasy, lokalnej szkoły czy nawet dyrekcji lub grona pedagogicznego (jeśli tylko zechce narazić się na tego typu rywalizację). Ta część jest niezbędna by stwierdzić czy przygotowane zadania są możliwe do rozwiązania, a skala ich trudności nie przesłania radości z samej gry.

Równocześnie niezbędnym jest, aby fazę przygotowań rozpoczęła również szkoła, która w ramach współpracy w projekcie ma przyjechać na wymianę do nas. Ich zadanie będzie polegać na poszerzeniu swojej wiedzy o naszej okolicy, tak by w czasie gry posiadali już pewien potencjał niezbędny do wykonania wyzwań przygotowanych przez naszych uczniów.

W czasie zielonej szkoły zadaniem naszych uczniów jest przeprowadzenie przygotowanej gry terenowej z młodzieżą, która dopiero przyjechała do naszego regionu. Pozwoli to na integrację obu szkół, faktyczne poznanie okolicy z wszystkimi jej tajemnicami (stąd pomysł na nazwę projektu - "Tajemnice ........."). Młodzież sama szukająca informacji, rozwiązująca tajemnice, poszukująca wskazówek dużo więcej zapamięta, niż gdyby dokładnie te samą trasę miała poznać z przewodnikiem lub własnymi nauczycielami.

Ostatni etap projektu to, po zakończeniu gry w terenie, spotkanie, które nazwaliśmy "Biesiadą przyjaźni" (i już mamy wszystkie trzy - zmodyfikowane do potrzeb - aktywności początkowe). Spotkanie z omówieniem wyzwań naszej zabawy: co sprawiło trudność, jak przygotowywaliśmy projekty, jak wyglądały same zadania (można połączyć to z prezentacją video lub fotografii z całego dnia). Młodzież na pewno będzie zainteresowana, jeśli taka biesiada przybierze charakter poczęstunku (może być regionalny), spotkania integracyjnego, dodatkowych zajęć (np. mecz piłki nożnej) czy dyskoteki.

Zaletą projektu, który opracowaliśmy, jest jego uniwersalność (można go przeprowadzić praktycznie w każdych warunkach terenowych), możliwość uczestnictwa uczniów w dowolnej kategorii wiekowej (kwestia skali trudności zadań), duża swoboda modyfikacji (w zależności od posiadanych możliwości), pełne zaangażowanie młodzieży w to co sami lubią i prezentują.

O możliwościach projektu może świadczyć również to, że szkoła z Zabierzowa prawdopodobnie wprowadzi projekt wśród swoich uczniów i uczniów szkoły zaprzyjaźnionej, jako Tajemnice Skały Kmity...

 

WSTECZ